Pan moim Pasterzem! 18.08.2016 r.

2016-08-18 23:44

PIERWSZE CZYTANIE:

Ez 34, 1-11 Bóg gani złych pasterzy

Czytanie z Księgi proroka Ezechiela

Pan skierował do mnie te słowa: «Synu człowieczy, prorokuj o pasterzach Izraela, prorokuj i powiedz im, pasterzom: Tak mówi Pan Bóg: „Biada pasterzom Izraela, którzy sami siebie pasą! Czyż pasterze nie powinni paść owiec? Nakarmiliście się mlekiem, odzialiście się wełną, zabiliście tłuste zwierzęta, jednakże owiec nie paśliście. Słabej nie wzmacnialiście, o zdrowie chorej nie dbaliście, skaleczonej nie opatrywaliście, zabłąkanej nie sprowadzaliście z powrotem, zagubionej nie odszukiwaliście, a z przemocą i okrucieństwem obchodziliście się z nimi. Rozproszyły się owce moje, bo nie miały pasterza, i stały się żerem wszelkiego dzikiego zwierza polnego. Rozproszyły się, błądzą moje owce po wszystkich górach i po wszelkim wysokim pagórku, i po całej krainie były owce moje rozproszone, a nikt się o nie nie pytał i nikt ich nie szukał”. 
Dlatego wy, pasterze, słuchajcie słowa Pana: „Przecież owce moje stały się łupem i owce moje służyły za żer wszelkiemu dzikiemu zwierzęciu polnemu, bo nie było pasterza, pasterze zaś nie szukali owiec moich, bo pasterze sami siebie paśli, a nie paśli moich owiec”. 
Dlatego wy, pasterze, słuchajcie słowa Pana: Tak mówi Pan Bóg: „Oto jestem przeciw pasterzom. Z ich ręki zażądam moich owiec, położę kres pasterzowaniu ich, a pasterze nie będą paść samych siebie, wyrwę moje owce z ich paszczy, nie będą już one służyć im za żer”. 
Albowiem tak mówi Pan: „Oto Ja sam będę szukał moich owiec i będę miał o nie pieczę”».

Oto Słowo Boże.

PSALM RESPONSORYJNY:

Ps 23 (22), 1-2a. 2b-3. 4. 5. 6 (R.: por. 1)

Pan mym pasterzem, nie brak mi niczego.

Pan jest moim pasterzem, * 
niczego mi nie braknie. 
Pozwala mi leżeć * 
na zielonych pastwiskach.

Pan mym pasterzem, nie brak mi niczego.

Prowadzi mnie nad wody, gdzie mogę odpocząć, * 
orzeźwia moją duszę. 
Wiedzie mnie po właściwych ścieżkach * 
przez wzgląd na swoją chwałę.

Pan mym pasterzem, nie brak mi niczego.

Chociażbym przechodził przez ciemną dolinę, * 
zła się nie ulęknę, bo Ty jesteś ze mną. 
Kij Twój i laska pasterska * 
są moją pociechą.

Pan mym pasterzem, nie brak mi niczego.

Stół dla mnie zastawiasz * 
na oczach mych wrogów. 
Namaszczasz mi głowę olejkiem, * 
obficie napełniasz mój kielich.

Pan mym pasterzem, nie brak mi niczego.

Dobroć i łaska pójdą w ślad za mną * 
przez wszystkie dni życia. 
I zamieszkam w domu Pana * 
po najdłuższe czasy.

Pan mym pasterzem, nie brak mi niczego.

ŚPIEW PRZED EWANGELIĄ:

Hbr 4, 12

Alleluja, Alleluja, Alleluja

Żywe jest słowo Boże i skuteczne, 
zdolne osądzić pragnienia i myśli serca.

Alleluja, Alleluja, Alleluja

EWANGELIA:

Mt 20, 1-16a Przypowieść o robotnikach w winnicy

Słowa Ewangelii według świętego Mateusza

Jezus opowiedział swoim uczniom następującą przypowieść: 
«Królestwo niebieskie podobne jest do gospodarza, który wyszedł wczesnym rankiem, aby nająć robotników do swej winnicy. Umówił się z robotnikami o denara za dzień i posłał ich do winnicy. 
Gdy wyszedł około godziny trzeciej, zobaczył innych, stojących na rynku bezczynnie, i rzekł do nich: „Idźcie i wy do mojej winnicy, a co będzie słuszne, dam wam”. Oni poszli. Wyszedłszy ponownie około godziny szóstej i dziewiątej, tak samo uczynił. 
Gdy wyszedł około godziny jedenastej, spotkał innych stojących i zapytał ich: „Czemu tu stoicie cały dzień bezczynnie?” Odpowiedzieli mu: „Bo nas nikt nie najął”. Rzekł im: „Idźcie i wy do winnicy”. 
A gdy nadszedł wieczór, rzekł właściciel winnicy do swego rządcy: „Zwołaj robotników i wypłać im należność, począwszy od ostatnich aż do pierwszych”. Przyszli najęci około jedenastej godziny i otrzymali po denarze. Gdy więc przyszli pierwsi, myśleli, że więcej dostaną; lecz i oni otrzymali po denarze. 
Wziąwszy go, szemrali przeciw gospodarzowi, mówiąc: „Ci ostatni jedną godzinę pracowali, a zrównałeś ich z nami, którzyśmy znosili ciężar dnia i spiekoty”. Na to odrzekł jednemu z nich: „Przyjacielu, nie czynię ci krzywdy; czy nie o denara umówiłeś się ze mną? Weź, co twoje, i odejdź. Chcę też i temu ostatniemu dać tak samo jak tobie. Czy mi nie wolno uczynić ze swoim, co chcę? Czy na to złym okiem patrzysz, że ja jestem dobry?” 
Tak ostatni będą pierwszymi, a pierwsi ostatnimi».

Oto słowo Pańskie.

Gdzie są Twoje owce, które powierzył Ci Pan? - Twoi rodzice, dzieci, dziadkowie, wnuki, rodzeństwo, przyjaciele, podwładni, studenci, parafianie? Jak ich pasiesz? Jak o nich dbasz? 

Kto jest Twoim Pasterzem? Czy znasz Jego głos i gdy woła idziesz za Nim?