Nowe serce 18.08.2016 r.

2016-08-18 23:34

PIERWSZE CZYTANIE:

Ez 36, 23-28 Dam wam serce nowe i nowego ducha

Czytanie z Księgi proroka Ezechiela

To mówi Pan: 
«Chcę uświęcić wielkie Imię moje, które zbezczeszczone jest pośród ludów, zbezczeszczone przez was pośród nich, i poznają ludy, że Ja jestem Pan, gdy okażę się Świętym względem was przed ich oczami. 
Zabiorę was spośród ludów, zbiorę was ze wszystkich krajów i przyprowadzę was z powrotem do waszego kraju, pokropię was czystą wodą, abyście się stali czystymi, i oczyszczę was od wszelkiej zmazy i od wszystkich waszych bożków. I dam wam serce nowe i ducha nowego tchnę do waszego wnętrza, odbiorę wam serce kamienne, a dam wam serce z ciała. Ducha mojego chcę tchnąć w was i sprawić, byście żyli według mych nakazów i przestrzegali przykazań, i według nich postępowali. 
Wtedy będziecie mieszkać w kraju, który dałem waszym przodkom, i będziecie moim ludem, a Ja będę waszym Bogiem».

Oto Słowo Boże.

PSALM RESPONSORYJNY:

Ps 51 (50), 12-13. 14-15. 18-19 (R.: por. Ez 36, 25)

Gdy was pokropię, staniecie się czyści.

Stwórz, o Boże, we mnie serce czyste * 
i odnów we mnie moc ducha. 
Nie odrzucaj mnie od swego oblicza * 
i nie odbieraj mi świętego ducha swego.

Gdy was pokropię, staniecie się czyści.

Przywróć mi radość z Twojego zbawienia * 
i wzmocnij mnie duchem ofiarnym. 
Będę nieprawych nauczał dróg Twoich * 
i wrócą do Ciebie grzesznicy.

Gdy was pokropię, staniecie się czyści.

Ofiarą bowiem Ty się nie radujesz * 
i całopalenia, choćbym dał nie przyjmiesz. 
Boże, moją ofiarą jest duch skruszony, * 
pokornym i skruszonym sercem Ty, Boże, nie gardzisz.

Gdy was pokropię, staniecie się czyści.

ŚPIEW PRZED EWANGELIĄ:

Ps 95 (94), 8ab

Alleluja, Alleluja, Alleluja

Nie zatwardzajcie dzisiaj serc waszych, 
lecz słuchajcie głosu Pańskiego.

Alleluja, Alleluja, Alleluja

EWANGELIA:

Mt 22, 1-14 Przypowieść o zaproszonych na ucztę

Słowa Ewangelii według świętego Mateusza

Jezus w przypowieściach mówił do arcykapłanów i starszych ludu: 
«Królestwo niebieskie podobne jest do króla, który wyprawił ucztę weselną swemu synowi. Posłał więc swoje sługi, żeby zaproszonych zwołali na ucztę, lecz ci nie chcieli przyjść. 
Posłał jeszcze raz inne sługi z poleceniem: „Powiedzcie zaproszonym: Oto przygotowałem moją ucztę: woły i tuczne zwierzęta pobite i wszystko jest gotowe. Przyjdźcie na ucztę”. Lecz oni zlekceważyli to i poszli: jeden na swoje pole, drugi do swego kupiectwa, a inni pochwycili jego sługi i znieważywszy ich, pozabijali. 
Na to król uniósł się gniewem. Posłał swe wojska i kazał wytracić owych zabójców, a miasto ich spalić. 
Wtedy rzekł swoim sługom: „Uczta wprawdzie jest gotowa, lecz zaproszeni nie byli jej godni. Idźcie więc na rozstajne drogi i zaproście na ucztę wszystkich, których spotkacie”. Słudzy ci wyszli na drogi i sprowadzili wszystkich, których napotkali: złych i dobrych. I sala zapełniła się biesiadnikami. 
Wszedł król, żeby się przypatrzyć biesiadnikom, i zauważył tam człowieka, nie ubranego w strój weselny. Rzekł do niego: „Przyjacielu, jakże tu wszedłeś nie mając stroju weselnego?”. Lecz on oniemiał. Wtedy król rzekł sługom: „Zwiążcie mu ręce i nogi i wyrzućcie go na zewnątrz, w ciemności. Tam będzie płacz i zgrzytanie zębów”. 
Bo wielu jest powołanych, lecz mało wybranych».

Oto słowo Pańskie.

Spójrz na własną duszę - w jaką ubrana jest sukinię? Gdybyś dziś musiał stanąć przed Królem - co by o Tobie zadecydował?